Akasyaların altında dizdize konuşulan kırmızı kiremitli, saçaklarından yıldızlar sarkan, pembe pencereli evlere ilişkin, ilk gençlik yıllarının olmazsa olmaz romantizminin kolaycılığını değil ama. Leylak kokuları sevgilinin kokusuyla karışınca, erotik solumalarla sonsuz birliktelik antları içerken yaşanan anlık utkuları da değil. Dokunmanın giz-ini sözgelimi. Ayrı coğrafyalarda erirken, neden bu kadar yalnızdık? Toplum, ahtapot kollarıyla koparırken seni benden, neden inandın onlara? Aşka sımsıkı sarılmanı… Read more →

Sus… Hiç olmazsa bu kerelik Kapat dudaklarını sımsıkı, Gücü yetmese de dişlerinin Sus… Dudaklarında kalsın o son söz. Bebek gözlerinde görmüştüm ilk kez Bu kadar güzel, Bu kadar sıcak olduğunu gülmenin Gülümsemenin… Gitme… Birşeyler eksilir yokluğunda bil ki, Bir akşam çöker üzerine Bir yalnızlığım düşer duvarlara Tırnağımla kazıdığım adına Daha kaç kez yanmalı günlerce, Ağzımda kaç kez çiğnemeliyim adını? Ve… Read more →

prenses  merhaba dayanılmaz ağırlığı çöktü yine üzerime hasretinin, damarlarımı patlatırcasına sen varsın sanki içimde. ahh ne vardı cuma günü geliyordum arkandan usulca, bir anlık cesaret için yalvararak tanrıya. olmadı. suya düşmüş bir gül tanesi gibi sürüklendin arkadaşlarının peşi sıra. olsun be prenses hep böle olucak diil ya elbet bi gün bir merhaba diyecegim sana ve rahatsız oldum sözünün duyup oturacam… Read more →

Prenses merhaba, Biliyorum iki yabancıyız hala. Birbirlerine bakamaya cesaret edemeyen, iki kelimeyi bile birbirlerine çok gören iki yabancı. Sen takıp tüm güzelliğini gözlerine kendi masal âlemin de bir prenses, bense kendine bile söz geçiremeyen, seni her gördüğünde dizlerinin bağı çözülen, sesi kısılan titrek yürekli bir garibe. Prenses,,, Uzun zamandır konuşmak istiyordum seninle, ama bir türlü olmuyor. Bu çekingenliğimle pek de… Read more →

Prenses, merhaba… şu saatte gözlerime hapsettigim hayalin, aklımdan cıkmayan gözlerin, ve yüzümü cayır cayır yakan duygularım ile geliyorum karşına. gercek hayatta titreyen dizlerim izin vermesede buna… seni her gördüğümde deli gibi çarpan kalbim ya o, ya ben der gibi,,, kimisi saçmalık diyor buna, ben ise aşk. o nu seçiyorum mecburen yaşamak için değil inan, seni bir kez daha görebilmek için. gül yüzünü,… Read more →

Prenses merhaba, biliyorum geç kaldım yazmak için kusuruma bakma. Öncelikle şunu yazmak istiyorum, iyi ki doğdun prenses iyi ki varsın, nice yaşlara güzelkız. Kendi ellerimle doğum günü hediyesi vermek isterdim sana, ama nasip değilmiş henüz, halbuki ne güzel bir hediye düşünmüştüm senin için. Kimbilir belkide başka bir doğum gününe nasip olur. Ama umarım bu hediyenide beğenmişsindir. Uzun süre düşünmüştüm kafama… Read more →

..Yokluğunda yangınlar hiç bitmiyor sevgili! Sesini duyduğum ya da yüzünü gördüğüm anları çıkartırsak, geriye kalan sonsuz zamanlarda yangın öyle büyüyor ki, bunu hiçbir sözümle anlatamam sana. Seni gördüğümde, telefonda sesini duyduğumda sadece alo deyişin de bile, yüzüme soğuk sular serpiliyor sanki. Yangın etkisini yitiriyor, biraz serinleyebiliyorum. Sonrası, yine yokluğundur yine yangın. Bir pervane oluyorum ateşin çevresinde dönen. Bir an için… Read more →

Sen, sen olalı böyle gün böyle el böyle alkış görmedin seni böyle sevmenin saatindeyim sabaha karşıyım, gece yanlısıyım dünyanın en kalabalık yalnızıyım mısralarım çare bilenler bilsinler ayan beyan gece gece bir insan kadar acılıyım sen sen olalı güzel günler yaşamadın bensiz kasımlar geçti üstünden hiçbir sevdayı ıslatmayan yağmurlarla gözlerinden tam olarak nereye gidilir bilmem kaybolmak isterim bizzat hiç pusula rehber… Read more →

GeL Diye DegiL..Sev Diye DegiL..Sadece BiL Diye..! Yanımdayken uzaklardasın.. Yaklaşmak istiyorum izin vermiyorsun. Yüreğimi yüreğine sakladım oysa bilmiyor musun? Yanındayken yakın olamadım şimdi gidiyorum. Artık yanında da olamayacağım. Fark edecek misin yokluğumu, hissedecek misin yüreğindeki yüreğimin atışlarını.. Bir umuttu belki sana olan duygularım; belki seversin umudu.. Aslında her geçen günün sonunda bu umudum biraz daha tükeniyordu, tüketiyordun. Biraz daha eziliyordum… Read more →

Ne zaman yalnızlıktan yazmaya kalksam gidişin şekilleniyor beynimde. Her yer bir anda kararıyor. Titreyen bir mum alevinin altında, kesik kesik geliyor anılar gözlerimin önüne. Aslında daha uzun bir geçmişe sahipti gidişin. Ne zaman başladı bu serüven hatırlamak güç. Hali hazırda bekleyen fırtınalarım vardı oysa. Dolu-dizgin sevdalarım. Oturur saatlerce yazardım. Bazen sadece maviye yazardım. Bazen bir bakışa binbir anlam yükleyip öznesiz… Read more →