eyvallah..

eyvallah (1)

Ve sen gittin.

Ayrılığın harflerini;

Tek, tek kolye yaptım gerdanıma.

Ucuz bir semtte; Rutubet kokan bir fotoğrafçı dükkanında,

Ölümsüzleştirdim gidişinin alfabesini.

Aşk; Çivisi çıkmış sallanıyordu gönül kervanlarında,

Benim kervanımda yolcu yoktu!

Sonra yaz geldi, Sonra sonbahar,

Ve ardından kış…

Derken saçlarım uzamış,

Boy salmış yalnızlık.

Simit ve martılar,

Çayla sigara,

Kahveyle çikolata derken;

Gıpta değil de kıskanmışım çift olmayı.

Nasıl anlatmalı bilmem ki:

Avuç çizgilerim bile birbirinden ayrıydı, anla.

Ve sen gittin! Öyle kaptırmışım ki yalnızlığa:

Dudaklarımdaki gülüşü bile unutmuşum…

Şimdi varlığına da eyvallah,

Yokluğuna da..

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.