Adı Ayrılık

Soğuk bir Ankara gecesi gibiydi bakışların.
Dilinden çıkan her harf;
Sivri bir buz parçası gibi saplanıyordu suratıma.
Hava ayaz, gök karanlık, şehrin urbaları ıslak…
Papuçlarından sızıyordu erimiş kar taneleri,
Kızılayın sokaklarına.
Aklın yerinde değildi fikrimce.
Bağırtılarını dinlerken hiç olmayan vapur saatlerini kaçırıyordum mesela.
Paçası yırtık şekilde sekiyordu yelkovan ömrümün üzerinde,
Yavaşlıyordu zaman.
Heybetli bir çınar ağacı gibi görkemli çıksa da ağzından ayrılık.
Tınısı çok aciz çalınıyordu kulağıma.
Gözlerin, ellerinin sıcaklığı,
Ayak izlerin, parmak izlerin artık ne varsa.
Yoktu, yoktun…
Anlatması kolay olsada,
Telafuzu kolay olmuyordu dudaklarda.
Bunun adı, ayrılıktı sonuçta.ayr5-300x225

Post navigation

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.