..Yokluğunda yangınlar hiç bitmiyor sevgili! Sesini duyduğum ya da yüzünü gördüğüm anları çıkartırsak, geriye kalan sonsuz zamanlarda yangın öyle büyüyor ki, bunu hiçbir sözümle anlatamam sana. Seni gördüğümde, telefonda sesini duyduğumda sadece alo deyişin de bile, yüzüme soğuk sular serpiliyor sanki. Yangın etkisini yitiriyor, biraz serinleyebiliyorum. Sonrası, yine yokluğundur yine yangın. Bir pervane oluyorum ateşin çevresinde dönen. Bir an için… Read more →

Sen, sen olalı böyle gün böyle el böyle alkış görmedin seni böyle sevmenin saatindeyim sabaha karşıyım, gece yanlısıyım dünyanın en kalabalık yalnızıyım mısralarım çare bilenler bilsinler ayan beyan gece gece bir insan kadar acılıyım sen sen olalı güzel günler yaşamadın bensiz kasımlar geçti üstünden hiçbir sevdayı ıslatmayan yağmurlarla gözlerinden tam olarak nereye gidilir bilmem kaybolmak isterim bizzat hiç pusula rehber… Read more →

GeL Diye DegiL..Sev Diye DegiL..Sadece BiL Diye..! Yanımdayken uzaklardasın.. Yaklaşmak istiyorum izin vermiyorsun. Yüreğimi yüreğine sakladım oysa bilmiyor musun? Yanındayken yakın olamadım şimdi gidiyorum. Artık yanında da olamayacağım. Fark edecek misin yokluğumu, hissedecek misin yüreğindeki yüreğimin atışlarını.. Bir umuttu belki sana olan duygularım; belki seversin umudu.. Aslında her geçen günün sonunda bu umudum biraz daha tükeniyordu, tüketiyordun. Biraz daha eziliyordum… Read more →

Ne zaman yalnızlıktan yazmaya kalksam gidişin şekilleniyor beynimde. Her yer bir anda kararıyor. Titreyen bir mum alevinin altında, kesik kesik geliyor anılar gözlerimin önüne. Aslında daha uzun bir geçmişe sahipti gidişin. Ne zaman başladı bu serüven hatırlamak güç. Hali hazırda bekleyen fırtınalarım vardı oysa. Dolu-dizgin sevdalarım. Oturur saatlerce yazardım. Bazen sadece maviye yazardım. Bazen bir bakışa binbir anlam yükleyip öznesiz… Read more →

14 şubat bugün. Namı değer sevgililer günü. Birbirine bu kadar uzak olan iki insan için bir anlamı yok kuşkusuz. Ama biliyorum uzak değiliz biz. Birbirine bakarken mahçup bakışlarını saklamaya çalışan iki pembe yanağız aslında. Birbirine anlatacak çok şeyi olan, lakin utangaçlıktan bir araya gelemeyen iki serseri. Yakınsın aslında bana, dolayısıyla birşeyler yazmam lazım bugün biliyorum. Bekliyorsundur heyecanla şimdi. Tamam bir… Read more →

yarin yeni bir yazı ekleyeceğim, yüreğim sıkıştırdı nefesim kesildi, düşündüm de belki sen anmıssındır… cuma günü burnumun dibindeyken nasılda sokulamadım yanına, anlatacak o kadar sey varken bir merhabalık nefesi bile bulamadım. o kadar dua etmiştim halbu ki konusayım diye ama yine olmadı, kızmıs olmalı ki rabbim o günki yagmurda sırılsıklam etti beni..:) halbuki zaten sırılsıklamdım sevgine. neden gözümde bu kadar… Read more →

Ben seni sensiz de yaşarım sevdiğim. Seni sevmek, belki yalnızca beynimde bilinmedik bir patlama olarak kalacaktır, korkmuyorum… Ben seni sensizde yaşarım sevdiğim. Gün olur, sana çoğalırım, seni üretirim aynı güzelliğinle. Ve binlerce sen içimde, binlerce sevda… Her biri özleminle dağlayan gözlerimi. Her biri bana gelen, karanlığın ışıgı yırtması gibi, uykularımda. Gün olur, kahırlar bedenimi damla damla eritir, tükeniriz; içimdeki seninle… Read more →

heyy peri kızı, bilirim okursun bunları, bilirim…. bilirim çünkü bellidir gözlerinden. ama sen bilmezsin, bilemezsin bir bakışına bunca yıl hiçbir şeyden korkmaz sandığım yüreğimin nasıl titrediğini, yüzün düşecek diye, kaşın çatılacak diye nasıl korkup ezildiğini. bakamaz, sırtımı döner oldum. sen üzülme diye, o yay kaşlarını çatma diye. arkada bir yerlerde olsan da varlığını bilmek güzel güzel şey, kaşlarının çatılmasına neden… Read more →

Bir başka güne uyandım bugün Penceremin perdesini araladım usulca İçimi sardı yokluğun Gözlerime doldu sana dair izler Açtım pencereyi hızla Ve saçlarımı savuran rüzgara anlattım seni İçimi kasıp kavuran sessizliğe rağmen, senli cümleleri boğazıma dizdim birer birer Ve yine yuttum sensizliği Gelecek dedim, gelecek O an seni, sensizliği ve yine seni yaşadım Düşündüm saatlerce Saklandım yüreğimin kıyısına Ağladım sessizce İlgi… Read more →

Bir bilsen ne çok denedim gecenin koynuna sevdamı bırakıp gitmeyi,bir bebeği cami avlusuna bırakır gibi….Yine de dayanamadım seni üvey yüreklere emanet etmek düşüncesine… Kaç sefer düzenledim kendi içimde, seni kalbimden atmak için..Ama her gidiş aynı yöndeydi sana ulaşmak üzere… Anladım ki gözlerim rehindi gözlerinde….Aşkın zincirdi bileklerimde ve yüreğimde….Oysa bir görüşlüktü yüzün yıllara yetecek kadar….Bir dokunuşla erimek gibi imkansız,bir kıvılcımla tutuşu… Read more →