yaşıyorum işte, sorarsan eğer nasılsın diye, yaşıyorum işte, nasıl olduğunu bilmeden, perişan ama! kuru bir yaprak gibi salınan yaşıyorum işte. bak yine yandı, kentin loş işıkları. şimdi yalnızlar, yüreklerine dert ekler. ben… ben gitmeliyim artık. kadim dostlarım, kaldırımlar beni bekler. Read more →

Şimdi sen gittin ya… Her şey tozpembe olacak değil mi? Biraz üzüleceğim sadece, belki biraz ağlayacağım. İlk gece zor olacak biraz ama sonra kesin alışacağım ya da alışmaya çalışacağım. Belki birkaç gün uğramayacağım eve, içip içip sarhoş dolaşacağım, bu şekilde gelip eve, toplayacağım sana ait ne varsa, rujunu, havlunu, tarağını… Doldurup bir bavula, atacağım senin gibi karanlık ve soğuk, benim… Read more →

İçsem diyorum bu gece, şöyle çekip kafayı iyice, takıp koluma da bir güzel kız şöyle en endamlısından güzelce, acaba seni unutmama yeter mi bir saniye. Neden saklandın ki göz kapaklarımın ardına? Yetmiyor muydu her gece rüyalarıma gelmen? Şimdi her gözümü kapadığımda sen. Gülümseyen ve bana gelen. Her defasında açıyorum kollarımı sana, bekliyorum,,,, bekliyorum dakikalarca, ama ne sen varsın ne sıcaklığın.… Read more →

Yıldızlar mı okşadı saçlarını benim yokluğumda, geceler mi dost oldu sana, sigaralar arkadaş. A benim kumral saçlım, beyaz tenlim, saklamamışmıydım yüreğimi saçlarına. Ezmemişmiydim gözlerinde gururu ve adamamışmıydım hayatı sana …. biliyorum şimdi her gece yağmurda ıslanan pencerenin arkasından perdeleri açıp ışıkları yakıp bekliyorsun. Bense dönüş yollarında sana sarı,,, beyaz yapraklı, mutluluklar topluyorum… …. Read more →

Şiirlerim vardı, biraz sana benzeyecek, biraz sen kokacaktı. ama muhteşem sözlerin, .:) kırdı kalemimi, yırttı kağıdımı. beni üzmemek için, kalemim kaçar oldu kağıtlardan. elim ve kalem; ezelin iki dostu, ebedin iki ayrı düşmanı şimdi ellerin değmesin diye soğuk bir ele, sokulurken avucuma kalemim… ne zamandır sırt sırta, ayazlarda ellerim… biliyorum inanmıyorsun, her seviyorum diyene gelirken koşan giderkende koşar seviyorum ölüyorum diyen… Read more →

Prenses merhaba. Uzunca bir zamandır yazmak istiyordum sana ama bir türlü olmadı. Komşuların bahçelerindeki erik ağaçlarına dadanan çocuklar gibi ceplerime tıka basa doldurduğum kelimelerim seni her gördüğümde delinen ceplerimden saçıldı yerlere. Ceplerimden dökülen kar beyazı kelimelerin ayazı vuruyordu Ankara sokaklarına kimseler bilmedi. Nefesleri kesen soğuğu kış tan bildi herkes, hasretinin Ankara’yı dondurduğunu kimse bilmedi. En çok da ellerim üşüdü prenses.… Read more →

bu sayfa her açılışında senden bir işaret bekliyor unutma, sesinin sayfaya düşmediği her gün için bir “neyse” deyip susuyorum…  “neyse” diyerek sustuğum her cümle acayip derecede kırgınlık, trip ve küfür barındırıyor,,, bilesin… Read more →

merhaba biraz sinir biraz gıcık ama muhteşem insan. beni böyle salakca sana bağlayan şeyin ne olduğunu hala bulamadım ama çalışmalarım sürüyor merak ve endişen olmasın. ama bulamazsam kızma, suç senden kaynaklı olabilir çünkü.  prenses’e diye başladım iznin olursa, prenses’im yazıverdim önce sonra olurda bi yanlışlık yapıp bakarsın, bakarda kızarsın diye değiştirdim hemen. ah ne vardı sonuna “im” takısını taktıracak bi… Read more →

nasılsın görüşmeyeli perikızı, öğrendim biliyormusun cevap vermesende sorularımın sendeki cevaplarını … örneğin bu sorunun cevabı, çok canım sıkılıyor ve çooook özledim seni… yanımda ol istiyorum, iltifatlar et, şiirler yaz bana, bende en gıcık halimle tripler atayım, kızdırayım seni ama sen yinede çok sev beni olur mu, kimsenin sevmediği kadar… batırsamda tırnaklarımı yanaklarına, yumruklasamda omuzlarını, yine o omuzlara yaslanarak uyuyayım olur… Read more →

Bir bilsen ne çok denedim gecenin koynuna sevdamı bırakıp gitmeyi, bir bebeği cami avlusuna bırakır gibi…. Yine de dayanamadım seni üvey yüreklere emanet etmek düşüncesine…                                             Kaç sefer düzenledim kendi içimde, seni kalbimden atmak için.. Ama her gidiş aynı… Read more →