Ben, beni sevmezken, Senin beni sevmeni bekleyemezdim İçin rahat olsun yar! Rekortmen bir yüreğe sahibim terk edilişlerde. O yüzden ki; Gidişin beni alçaltmaz! Bir ayrılık daha yükseltir… Düşünme beni sakın! Sen ayrılığı papatyalarla bezeli taç yap saçlarına. Bile, bile lades yaptım, suçlu sen değilsin! Bakma akıttığım gözyaşlarına, Onlar adağımdı… Benim bu aşka, bu ayrılığa vaat ettiğim; İçin rahat, yüzün kuru… Read more →

Vakti: azap gecenin. Kirpiklerimden dökülüyor sızılar. Sıvazlayamadığım çehrenden hüzünler akıyor. Ihlamurlarla karışıyor kokun ruhuma… Ah gecemin kayan yıldızı nasılda tutamadım seni! Nasılda güzel akıp geçtin su misali yüreğimden. Müstehcen bir gecenin çıplak ağıtlarıyla; Sesleniyor harflerim sana. Tut, tut ki: Kırılmasın sıcak sevişmeler soğuk nefesinde. Üşüyorum yokluğunla! Hadi: Dağınık bir gökyüzü vaat ediyorum sana… Şiirler yağdıracağım saçlarına. Tut kıyısından umutların, saçlarına… Read more →

Hadi! Saçlarından tut umudu, koy yüreğime. Ellerime işle kokunu, Kirpiklerime tak dudaklarını. Bak; seyir et o zaman akreple yelkovanı; Hadi küfret ayrılığa, Dize getir kavuşmayı ve dizime getir dizlerini. Ve öpeyim dirseklerinden seni. Hadi sevgili… Sen… Sen hangi toprağın yağmuru, Sen hangi şehrin tozusun söyle… Nerden gelip aktın yüreğimin derinlerine. Hangi haddini bilmez harf seni mutlu edemedi de; Geldin dilimin… Read more →

Seni yazmak için geceyi beklerim. Olur ya; Üzerin açılır, üşürsün,, Satırlarım ısıtır. … Ve ben: En dekolteli yalnız gecelerde; Gidişine ağıt yakarken ıslak tenimle: Şimdilerde geriye adım atan ayak izlerin kaldırımlara; _beni affet! Yazmasın. .. Affederim… Ama,, Gözyaşlarım küser sonra bana.. Read more →

Sakın ben gitmeden önce gitme. Daha menekşeleri tutuşturacağız kirpiklerimizle. Göğsüme batıracağım adını ve kanatacağım hıçkırıklarımı. Belki, Belki zeytin dalı uzatacağım geçmişime, Seni tanıdığım güne dönmek isteyeceğim ama ne olur: Ben gitmeden sen gitme… Biliyorsun! Aşkı yakarken tütsüleyeceğimiz daha çok gecelerimiz var. Ve bir o kadarda kırılmış cümleler. Yüreğime batıyorsun görmüyor musun? Sen kaybından öleceğim. Gitme! Arsız bir sevinç yamayacağım dudaklarına.… Read more →

Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni. Gün oldu tenin yabancılaştı tenime, kendime vurdum. Deniz fırtınalarında dev dalgaların kayalarda patlaması gibi kendime vurdum. Senden yine vazgeçmedim. Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni. Gün oldu düğüne gider gibi ölümlere hazırladım bedenimi. İçimde sen vardın, olmadı. Seni nasıl sevdiysem, sensiz her andan o kadar korktum, olmadı. Aşkın bütün iklimlerinde sevdim seni. Söylenmez sözler söylenir olduğunda… Read more →

Aşkınla döne döne yanmaktan korkmam da, külümü başka küller arasında görünce tanıyamazsın diye korkarım. Kül; ateşin çocuğudur sevdiğim, kimin nasıl yandığını ateşten başkası bilemez. Yeryüzünde bir toz zerresi kalsam da ben sen yine tanırım. Çiçek yüzüne başka hangi toz değse, dirilir tekrar yanarım. Read more →

Ve sen gittin.. Şimdi bana kalan birkaç kırık hatıra, masadaki rujun, tokan, yastıkta bıraktığın bir kaç tel ipek saç, dolaptaki yeşil kazağın ve her baktığımda maviş bir bebek gibi dünyaya yeniden geldiğim ceylansı bakışların, sararmış fotoğraflarda. Sen gittin, yeni farkettim bu evin bu kadar büyük olduğunu, holün ayaz, odaların soğuk olduğunu. Mutfakta beyazmış, son içtiğin kahveden kalan fincan, tezgahta yeni… Read more →

Sen yokken kelimelerden martılar yapardım. Deniz gözlerinden süzülüp, yüreğimden kopan parçaları kaparlardı. Canım yanardı, ağlardım. Sen bir vardın bir yoktun, ama en çokda yoktun. Başım dönerdi.. Kelimelerden, martılar, deniz, sen, yoksun.. Read more →

  Küçücük dünyamın koskocaman uğraşısı, merhaba.. Hani insan hiç olmadık bi şekilde birden durulur ya, hani yüzü düşer,, sebepsiz hüzün derler ya hani, işte o sebepsiz hüzünlerinin hepsinin sebebi sensin.. Hangi hazin sahnesini oynamıştık, kadife perdeli küçük sahneli aşk tiyatrosunun bilmiyorum. Bana yazılan seni hesapsızca sevmekti, tadını çıkara çıkara oynadım biliyorsun. Sana yazılan neydi sorulmaz ama canımı çıkara çıkara oynadın,… Read more →