sen gittin..

Ve sen gittin.. Şimdi bana kalan birkaç kırık hatıra, masadaki rujun, tokan, yastıkta bıraktığın bir kaç tel ipek saç, dolaptaki yeşil kazağın ve her baktığımda maviş bir bebek gibi dünyaya yeniden geldiğim ceylansı bakışların, sararmış fotoğraflarda. Sen gittin, yeni farkettim bu evin bu kadar büyük olduğunu, holün ayaz, odaların soğuk olduğunu. Mutfakta beyazmış, son içtiğin kahveden kalan fincan, tezgahta yeni yıkadığın tabaklar ve atmaya kıyamadığın o çok sevdiğin papatyalar. Dokunamıyorum onlara, odana ve daha birçok şeye. Sen gittin, ev büyüdü bana, ankara küçüldü. Dar gelir artık bu adama.. Sanki bu bedende biraz fazla bu cana. Sen gittin. Geriye kalan gülümseyen deniz gözlerin, sararmış fotograflarda…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Copy Protected by Chetans WP-Copyprotect.