Pamuk prenses merhaba nasılsın? Çok hoş görünüyordun bugün, herzaman ki gibi. Sadece bunu belirtmek istedim. Güzel bi şiir yazmalıydım sana öyle hitap etmeliydim belki ama bekleyemedim. Çünkü yazamıyorum yine, sen geldiğinde aklıma kalem ve kağıdın nefesi kesiliyor benimle beraber, en güzel kelimeyi bulmak için uğraşan zihnim senden daha güzelini bulunamayacağına kanaat edip teslim oluyor yine hayaline. Öyle işte, belkide hadi artık konuşmalısın diyen ilham perisi de umudu kesti benden. Olsuuuun. Bir gün yine gelir belki, belki bir gün sende gelirsin. Yada gelmezsin. Burada kendi kendine konuşan ben, beyaz bir gömlekle bakırköy tımaranesinde bulurum kendimi. Belkide erkenden ölürüm kim bilir. Konuşmaya çalışsam acaba yine eğermisin kaşını, cesaretim yok biliyormusun. Konuşmaya değil, değişen yüz ifadeni görmeye, ne olcak ki gel al boyunun ölcüsünü diyeceksin dimiii, yok yok, dünyam başıma yıkılıyor sonra, üzülüyorum. Belkide ders aralarında görmek, denk gelirse yemekhanede 5-10 dakka izlemek seni, en güzeli, ve sen baktığında sinirli sinirli, lokmaları boğazıma dizmek..:) bu gün bi arkadaşımdan bi iddaa kazandım, yemek ismarlayacak ankaranın en güzel yerinde hemde yanımda kim varsa o an, herkese. Soru zordu ama, baya yordu beni, ama bildim..:) keşke sende olsaydın,,, ya daa sadece sen olsaydın…..
neyse amacımı aşmayayım, çok hoş olduğunu söylemek için gelmiştim, bi söööyleyip gidicem..:)
Bu gün çok hoş olmuştun… iyi geceler
