İçimin en iç yanı. Farkında mısın? İnfazım olacaksın bu gece. Son dileğim bile sorulmamışken daha; Akacaksın dilimin ucundan! Sen diyeceğim, o diyeceğim çırpınacağım. Duymayacaksın! Islanacaksın, tepeden tırnağa ıslanacaksın! Ben; Tam da kalbinin kıyısından düşerken; Son kez sana yağacağım… Soğuk Ankara günlerine ikindi vakitleri düşen damlalar gibi, Sen ıslanacaksın, Damlalar saklarken göz yaşlarını Yalancı tebessümler savuracaksın, Ve gün gelecek; Yanaklarından süzülen… Read more →

  Unutamadığım, Unutulmazım, Sardunya kokulum. Yine sen düştün şu hercai yüreğime. Oluk, oluk kanattın düştüğün yeri. Ayrılığı, Yokluğu, Yoksunluğunu bastın yarama! Sonra gözlerin ışıldadı gönlüme. Bir anlıktı gidişin. Yok oluşumuz. Nane kokulu akşamlara, Tarçın kokulu gecelere emanet ettim seni. Sonra döndüm! Baktım. Kendime, önüme, arkama, sağıma… Soluma bakamadım bile! Yoktun! Kalp otağımı dağıtan kirli ayak izlerinden başka bir şey yoktu!… Read more →

Sevdaya boyanmış elbiselerle misafir oldun yüreğime. Titreyen ellerim; Ödünç bir cesaretle dokundu sacının kırıklarına. ……………………. Bırak! Uzasın başak misali saçların. İzin ver; Bir şiir takayım kirpiklerinin ucuna, Read more →

Ve sen gittin. Ayrılığın harflerini; Tek, tek kolye yaptım gerdanıma. Ucuz bir semtte; Rutubet kokan bir fotoğrafçı dükkanında, Ölümsüzleştirdim gidişinin alfabesini. Aşk; Çivisi çıkmış sallanıyordu gönül kervanlarında, Benim kervanımda yolcu yoktu! Sonra yaz geldi, Sonra sonbahar, Ve ardından kış… Derken saçlarım uzamış, Boy salmış yalnızlık. Simit ve martılar, Çayla sigara, Kahveyle çikolata derken; Gıpta değil de kıskanmışım çift olmayı. Nasıl… Read more →

Ah gözümün yandığı, sevdamın kandığı… Sen bilmezsin! Sabahın seyrinde öte; Yusufçuk kuşları gibi hasretim sana. İlmek ilmek işleniyorum yokluğuna… Defnediyorum gözyaşlarımı gamzelerine, Bir yudum mutluluğun;  yüzü suyu hürmetine… Ah yüreğimdeki sevdam, dilimdeki besmelem… Sen bilmezsin; Her gecenin uykusuz saatlerinde; Dua olup akıyorsun dilimden. Her gecenin; En lanet, En ağrılı, En pişkin yalnızlığında; Gelip bağdaş kuruyorsun duygularıma. Sen bilmiyorsun idamım, Sen… Read more →

Unuttum dersin.. Ki unutursunda! Fotoğraf, not, çiçek ne varsa yakarsın. Anıları tuz buz edip; Milyonlarca parçaya bölersin zihninde. Sonra; sıradan bir günün aylak vakitlerinde; Haddini bilmez bir rüzgar; Kokusunu getiriverir burnuna , Bu kez atılan ok tamda kabuk tutmuş yarana saplanır. Kanatır… Kırılmış kalbinle tökezleye, tökezleye, Devam edersin yoluna. Bir şarkı çalar önünden geçtiğin mağazada, Ya da bir çift göz… Read more →

Ben, beni sevmezken, Senin beni sevmeni bekleyemezdim İçin rahat olsun yar! Rekortmen bir yüreğe sahibim terk edilişlerde. O yüzden ki; Gidişin beni alçaltmaz! Bir ayrılık daha yükseltir… Düşünme beni sakın! Sen ayrılığı papatyalarla bezeli taç yap saçlarına. Bile, bile lades yaptım, suçlu sen değilsin! Bakma akıttığım gözyaşlarına, Onlar adağımdı… Benim bu aşka, bu ayrılığa vaat ettiğim; İçin rahat, yüzün kuru… Read more →

Vakti: azap gecenin. Kirpiklerimden dökülüyor sızılar. Sıvazlayamadığım çehrenden hüzünler akıyor. Ihlamurlarla karışıyor kokun ruhuma… Ah gecemin kayan yıldızı nasılda tutamadım seni! Nasılda güzel akıp geçtin su misali yüreğimden. Müstehcen bir gecenin çıplak ağıtlarıyla; Sesleniyor harflerim sana. Tut, tut ki: Kırılmasın sıcak sevişmeler soğuk nefesinde. Üşüyorum yokluğunla! Hadi: Dağınık bir gökyüzü vaat ediyorum sana… Şiirler yağdıracağım saçlarına. Tut kıyısından umutların, saçlarına… Read more →

Hadi! Saçlarından tut umudu, koy yüreğime. Ellerime işle kokunu, Kirpiklerime tak dudaklarını. Bak; seyir et o zaman akreple yelkovanı; Hadi küfret ayrılığa, Dize getir kavuşmayı ve dizime getir dizlerini. Ve öpeyim dirseklerinden seni. Hadi sevgili… Sen… Sen hangi toprağın yağmuru, Sen hangi şehrin tozusun söyle… Nerden gelip aktın yüreğimin derinlerine. Hangi haddini bilmez harf seni mutlu edemedi de; Geldin dilimin… Read more →

Seni yazmak için geceyi beklerim. Olur ya; Üzerin açılır, üşürsün,, Satırlarım ısıtır. … Ve ben: En dekolteli yalnız gecelerde; Gidişine ağıt yakarken ıslak tenimle: Şimdilerde geriye adım atan ayak izlerin kaldırımlara; _beni affet! Yazmasın. .. Affederim… Ama,, Gözyaşlarım küser sonra bana.. Read more →